Kruip in uw bunkers, maak je klaar voor het gevecht! De Nederlandse taal zal lijden onder de aanslag ! Verslagen, gedichten, recensies, alles zal voorbij komen!

vrijdag 12 oktober 2012

Multicultureel België



Daar zijn we weer, het is een lange tijd geleden dan ik iets heb moeten schrijven voor mijn Nederlandse blog.  Er zijn wel meer dingen in het leven waar je niet aan ontkomt, en huiswerk doen is er één van.  Voor deze periode heb ik de roman “Het Derde Huwelijk” van de Belgische schrijver Tom Lanoye gelezen. Gezien mijn vorige ervaringen met literatuur ging ik er vanuit dat ik weer een meedogenloos depressief boek binnen had gehaald. Echter was dit boek verrassend plezant om te lezen. De verhaallijn sprak mij zeer aan en was anders dan de voorafgaande boeken die ik had gelezen. Het soort plot had ik nog niet eerder gezien in een boek.  “Het Derde Huwelijk”  kan kort samen gevat worden;


De roman Het derde huwelijk van Tom Lanoye vertelt het verhaal van Maarten Seebregs, een oude, doodzieke man. Op een dag doet een wildvreemde hem een merkwaardig voorstel: Maarten moet, tegen betaling, trouwen met zijn Afrikaanse verloofde Tamara. De man zelf wordt achternagezeten door de Dienst Vreemdelingenzaken en het is dus onmogelijk voor hem om zelf met haar te trouwen. Wanneer de Afrikaanse vrouw eenmaal de Belgische nationaliteit verworven heeft, kan Maarten van haar scheiden.- www.recensieweb.nl

Natuurlijk komen er met het huwelijk de nodige complicaties en kleurt het verhaal steeds meer in een erotisch nog wel dramatisch tintje.  Echter vond ik dit niet interessant genoeg om een blog over te schrijven, ik heb me verdiept in een heel ander aspect van het boek.  De allochtoon in de Belgische samenleving.  Wij als Nederlands hebben een strak asielzoekersbeleid en een bepaald blond kamerlid dat een karikatuur vormt voor buitenlandersfobie. Wij hanteren een bepaald integratiebeleid en hebben onze eigen samenleving.  Hoe dat bij onze benedenburen in elkaar steekt is een heel ander verhaal.  Vandaar mijn blog post:


Allochtonen in Vlaanderen



Waar komen ze vandaan


Zoals alles heeft de allochtonensamenleving van België ook een begin.  De eerste grote immigratie-wave was omstreeks de Eerste Wereldoorlog. België was liberaal en vreedzaam, er was sprake van een neutrale zone. België had een algemeen centrale ligging en dat bevorderde de immigratie. Gedurende de Eerste Wereldoorlog kwamen er vooral  Oost-en Centraal Europeanen het land binnengestroomd.
De tweede grote stroom was vlak na de Tweede Wereldoorlog. Er kwam een nieuwe economie op gang en de overheid had snel makkelijke arbeidskrachten nodig, vaak ook nog ongeschoold. Tijdens deze periode van omstreeks 1950 werden er ongeveer 50.000 Italianen naar België gehaald.
Later in 1960 vond er een hoogconjunctuur aan wat voor een immigratie-wave zorgde van  Noord-Afrikanen en Turken.
In 1970 kwam de economische crisis wat ervoor zorgde dat er een immigratiestop kwam. Echter hadden de al geïmmigreerde werknemers het recht van hereniging met hun gezin. Wat er voor zorgde dat de gastarbeiders nu een deel uit maakten van de ‘normale’ samenleving. Zij waren niet langer eenzame mannen die werkten voor het kleine geld. Zij waren nu gemeenschappen.

Integratie


Gedurende de 80’s  veranderde er heel wat in België gezien het integratiebeleid. De rechtse-politiek kwam op en veroverde de macht. Zij schonken veel aandacht aan de integratie en immigranten. Er werd aandacht geschonken aan de inburgering van de immigranten en hun individualiteit.  De overheid moest ervoor zorgen dat de immigranten een betere kans hadden voor in de toekomst en hun eigen persoonlijk ruimte hadden om de culturele diversiteit te behouden.

Tegenwoordig is de situatie anders dan toen, de samenleving is veranderd. In België leven de verschillende culturen door elkaar heen. Dit is terug te zien in de media;  de kranten, televisie en literatuur bevatten invloeden van verscheidene culturen. Toch is totale integratie nooit gelukt. Onder het koele oppervlak van de samenleving schuilt nog steeds de brandende trots van de mens. De allochtonen worden nog steeds gezien als een ondergeschikte groep ,om het zo maar eens zwart op wit te zeggen.
Er komen steeds meer allochtonen in België, de ‘Gazet van Antwerpen’ meld dat in het Brussels gewest 7 op de 10 mensen buitenlandse roots in de familie heeft.  In Vlaanderen wonen voornamelijk Marokkanen en Nederlanders, maar een groot deel stamt echter nog af van de immigratiegolf uit de Tweede Wereldoorlog.

Het ongelijk stellen van de verschillende Belgische bevolkingsgroepen is ook terug te vinden in de literatuur. Ondanks de stimulering van de overheid gedurende het afgelopen decennia is er nog maar weinig literaire integratie.  Afgezien van een paar schrijvers blijft het gat in de literatuur ongevuld. Het wachten op de schrijvers die misschien nooit zullen komen heeft een ander effect. Door het lange wachten wordt de lat van het literaire niveau steeds hoger gelegd;  Dit is echter een menselijk fenomeen wat we niet kunnen veranderen. Wij, als timide wezens hebben nu eenmaal de neiging om naarmate iets wordt uitgesteld er meer van te gaan verwachten.

Slot


De literatuur was slechts een voorbeeld. De gehele westerse wereld word steeds meer divers en daarmee indirect gegeneraliseerd. Al hoewel er nog verschillende meningen zijn over allochtonen zien we toch een patroon ontstaan door heel Europa.  Immigratie is nog altijd aan het groeien. Al onze culturen worden gemixt en overal waar je komt ontstaat wel een multiculturele samenleving.  Er is nu meer culturele diversiteit dan ooit. Ook al ontstaat er een generalisatie in de samenlevingen van Europa, de diversiteit blijft door de verschillende culturen. Geen enkele mix is hetzelfde, een fenomeen wat de wereld interessant maakt. Allochtonen, of zoals in België ook wel de ‘Nieuwe Belgen ’genoemd, worden een groter deel van de samenleving dan voorheen. Er worden stappen gezet naar culturele en literaire integratie en allochtonen worden een nieuw thema. Zo ook in het boek van Lanoye wat mij tot deze blog post heeft gemotiveerd.  Het verhaal van een Afrikaanse vrouw die langzaam inburgert was interessant om te lezen en te analyseren. “Het Derde Huwelijk” geeft inzicht in hoe ingewikkeld een inburgering kan zijn.  

Bronnen



 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten